بهره ‏وری را می‏توان درجه و شدت استفاده‏ ی مؤثر از هر یک از عوامل تولید تعریف کرد که به این ترتیب بهره‏وری حاصل کسری است که از تقسیم مقدار یا ارزش محصول بر مقدار یا ارزش چند یا یکی از عوامل تولید به دست می‏آید. بدین لحاظ می‏توان از بهره‏وری سرمایه، مواد اولیه،نیروی کار و بهره‏وری مجموع عوامل صحبت کرد.

همچنین به طور کلی بهره‏وری یک نسبت همیشگی بین ورودی و خروجی است که بنا به نظر مرکز بهره‏وری ژاپن باید طبق سه اصل رهنمون‏ساز زیر به جلو هدایت شود:

۱. افزایش اشتغال

۲.همکاری بین نیروی کار و مدیریت

۳.توزیع عادلانه و برابر ثمره‏های بهبود بهره‏وری در میان مدیریت، نیروی کار و مصرف کنندگان

 

در بحث بهره ‏وری باید به چند سوء برداشت نیز توجه شود تا در اندازه گیری بهره‏وری به مشکل بر نخوریم. تعدادی از این سوء برداشت ها در زیر آمده اند:

  1. افزایش تولید ضرورتا به معنای افزایش بهره‏وری نیست.
  2. بهبود کارآیی شرط لازم بهره‏وری است نه شرط کافی آن. در نتیجه بهبود کارآیی به تنهایی ارتقاء بهره‏وری را تضمین نمی کند.
  3. افزایش در درآمد حاصل از فروش الزاما بهبود بهره‏وری را تضمین نخواهد کرد.
  4. بهره‏وری فقط مختص بخش صنعت نیست.
  5. افزایش بهره‏وری نباید به بهای تنزل کیفیت و مرغوبیت انجام شود.